Patriotyzm – obowiązek czy przywilej? – cz. II

Obserwując poczynania polskiego społeczeństwa w aspekcie patriotyzmu z przykrością muszę stwierdzić, że są nieporadne, a przede wszystkim nieskuteczne. Młode pokolenie podąża drogą konsumpcjonizmu i materializmu, a wartości narodowe są ważne tylko jeśli mogą przynieść jakąś wymierną korzyść. Diagnozując ten problem doszedłem do wniosku, że aby ten trend zmienić należy podjąć szybkie i zdecydowane działania w wielu dziedzinach życia Polaków. Za konieczne uważam podejmowanie bardziej aktywnych działań instytucji państwowych promujących postawę propolską. W tych działaniach w moim przekonaniu należy skupić się na kilku aspektach:
1) Edukacja – rola szkolnictwa była i jest w przedmiotowej problematyce niezastępowalna, kształcenie obywatelskie młodego pokolenia powinno zapewniać nie tylko wiedzę historyczną, ale także przygotowywać dzieci i młodzież do roli świadomego członka społeczeństwa. Szkoła nie może jedynie przekazywać suchych faktów naukowych, często zresztą zafałszowanych przez naciski polityczne, ale musi zachęcać do dyskusji, kreować postawy prospołeczne i stwarzać atmosferę narodowej jedności niezależnej od światopoglądu, religii, przekonań czy ideologii.
2) Samorządność – niezaprzeczalnym osiągnięciem odrodzonej Rzeczypospolitej, jest przekazanie części uprawnień władzy centralnej na szczebel samorządowy. To gminy i powiaty są tą jednostką administracji kraju, która powinna organizować działania patriotyczne w lokalnej społeczności. Nie brakuje w Polsce ludzi, którzy działali dla dobra naszej ojczyzny, a każdy z nich gdzieś się urodził. Gloryfikacja takich bohaterów przez ukazywanie ich patriotycznych działań w lokalnych społecznościach z pewnością przyczyni się do zacieśnienia więzi społecznych w tych środowiskach, a na poziomie krajowym do umacniania tożsamości narodowej.
3) Prawo – najwyższym dobrem naszej kochanej ojczyzny jest Konstytucja RP i powinna mieć status nietykalności i poszanowania. Tylko taka jej pozycja będzie gwarantem państwowości i pozwoli obywatelom czuć się bezpiecznie w aspekcie prawnym. Jeżeli Konstytucja RP szanowana będzie przez wszystkie ośrodki władzy, wszystkie frakcje polityczne, religijne i wyznaniowe, to będzie także miała taki status wśród wszystkich obywateli, stanie się oprócz Flagi, Godła, Hymnu kolejnym równie ważnym ogniwem łączącym Polaków.
4) Media – narracja używana w naszych mediach powinna skupiać się na postawach propolskich. Nie zachęcam oczywiście do postaw skrajnie narodowych, ale do tworzenia i umacniania pozytywnego wizerunku Polski. Postawa taka oczywiście nie może stwarzać sytuacji bezkrytyczności, ale nie może również być wykorzystywana jako arena bezpodstawnego i wrogiego krytykanctwa postaw obywatelskich. Rolą mediów jest także dbanie o „czystość” języka polskiego, bo kto jak nie oficjalna prasa, radio i telewizja powinna propagować mowę ojców. Niestety wszech obecny kult angielszczyzny powoduje, że ten bardzo ważny czynnik kształtujący tożsamość narodową ulega sukcesywnej degradacji. Jeżeli chcemy odwrócić ten trend to rola wszech obecnych mediów jest w tym zagadnieniu jedną z najbardziej istotnych. Nie neguję potrzeby nauki języków obcych w tym oczywiście i angielskiego, ale czym innym jest nauka, a czym innym bezmyślne marginalizowanie języka ojczystego, który przecież jest jednym z najważniejszych determinantów patriotyzmu.
5) Gospodarka – nawet najbardziej patriotyczne społeczeństwo musi coś jeść. To kolokwialne stwierdzenie oddaje ideę umiłowania ojczyzny. Oczywiście ważne są wartości narodowe, ale najpierw człowiek musi mieć zapewnione dobra podstawowe tj.: bezpieczeństwo i byt. Jak zatem widzimy gospodarka jest podstawą do kreowania postaw patriotycznych. Silna gospodarka to silne państwo, a silne państwo umacnia patriotyzm. Jaki jest więc problem? Wartości ekonomiczne nie powinny przesłaniać wartości narodowych. Oczywiście aby biznes mógł funkcjonować potrzebuje zysku, tylko czy dochód zawsze musi być maksymalizowany za wszelką cenę. Wyolbrzymione pensje prezesów, transferowanie zysków poza granice Polski, unikanie płacenia podatków itp. „grzechy” biznesu powodują, że w oczach społeczeństwa przedsiębiorcy nie działają dla dobra kraju w którym żyją, ale są gotowi podążyć za kimkolwiek, kto zapewni im zwiększenie dochodów. Zauważalne w Polsce jest unikanie przez biznes utożsamiania się z naszym krajem, firmy używają angielsko brzmiących nazw, w kampaniach reklamowych odwołują się do obcych tradycji czy skojarzeń, promują zachodni styl życia, który często powoduje właśnie zanik zachowań patriotycznych.
6) Władza – jest zwieńczeniem patriotyzmu społeczeństwa, a przynajmniej powinna nim być. To właśnie od niej muszą wychodzić sygnały kierunkujące pro patriotyczne zachowania ludności. Jeżeli podpisywane na szczeblu rządowym porozumienia międzynarodowe, umowy międzypaństwowe, kontrakty itp. nie będą jasno wskazywały na narodowy interes, to zwykli ludzie również nie będą wykazywali narodowych zapatrywań. Zgodnie z zasadą, że przykład musi pochodzić z góry, także patriotyczne nastawienie musi być promowane przez struktury władzy. Rząd jest odbiciem układu sił w parlamencie, ale jeśli chce, scalać społeczeństwo wokół idei narodowych nie może dzielić ludzi na zwolenników i przeciwników. Działania patriotyczne muszą mieć podłoże wspólne dla wszystkich obywateli. Promowani bohaterowie nie powinni wywoływać kontrowersji, pieśni patriotyczne powinny łączyć różne środowiska, a celebrowane święta narodowe muszą stać się pretekstem do znajdowania wspólnych dla wszystkich Polaków wartości, a nie polem do wyszukiwania sztucznych płaszczyzn konfliktu wewnętrznego.
7) Kultura i tradycja – to chyba najważniejsze z czynników kształtujących polskość. Musimy jako społeczeństwo pamiętać o swoich tradycjach, kultywować je i przekazywać młodemu pokoleniu. Szeroko rozumiana kultura powinna zaś stać się narzędziem pozwalającym do ich krzewienia. Literatura, kino, teatr, muzyka to tylko przykłady nośników kultury, które muszą dążyć do „przemycania” patriotycznych treści. Bieżąca pogoń za chwilową sensacją, wszechobecny amerykanizm, często atrakcyjny w swojej formie, ale całkowicie obcy kulturowo i pusty w swoim przekazie powoduje, że polska kultura jest spłycana i nie pozwala na ugruntowanie wartości narodowych i przekazywanie tradycji staropolskich, które mogłyby stać się nowym impulsem do odzyskania utraconej dumy narodowej.

Powyższe kierunki działań pro patriotycznych to tylko niektóre z płaszczyzn społecznych, które muszą ulec przemianie, aby nasze społeczeństwo ponownie odzyskało świadomość i dumę narodową oraz żeby nasz kraj stał się silnym państwem i miejscem gdzie jego obywatele chcą żyć i mieszkać, a nie są do tego zmuszeni.

1088total visits,1visits today

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *